وایسا دنیا

من میخوام

           سوار بشم...      

چند روزه که فیلم ۳۰۰ و مخالفت با اون شده بحث روز رادیو٬ تلویزیون٬ وبلاگ ها و سایت ها و .... اما من هنوز نمیدونم که باید به چی اعتراض کنم. به واقعیت تلخ؟ من فیلم رو ندیدم اما شنیدم که لشکر ۱ میلیون نفری ایران از ۳۰۰ نفر اسپارتی شکست می خوره. گویا ایرانی ها رو سیاه و بد شکل و وحشی نشون دادن. هنوز هم جایی برای اعتراض نمی بینم. یعنی اگه لشکر ایران ۱ میلیون نفر بود یا خوشگل بودن دیگه مشکلی نبود؟ 

چطوره وقتی هممون ادعا می کنیم که رژیم خونخوار! داره به ما حکومت می کنه کسی دنبال شمردن تعداد حاکمان و ۷۰ میلیون جمعیت نیست؟ یعنی اشکالی نداره که چند صد نفر یا ۱۰۰۰ نفر بر ۷۰ میلیون نفر غلبه کنه؟ چند نفر اعتراض کردن؟

شاید از این ناراحت شدیم که زشت نشونمون دادن. باز هم فکر کنیم که ایرانیا رو مانکن نشون بدن. اون وقت دیگه غصه ای نداشتیم؟ این مهم نیست که چه ذاتی داریم. سیاهی تو وجودمون دیگه اهمیتی نداره. همه دو رو٬ تو حرف همه کاره و تو عمل هیچ٬ همه ادعا می کنیم برای کشورمون حاضریم جون بدیم اما تا حالا چند نفرمون یه سیلی خوردیم به خاطر ایران؟ چی کار کردیم برای ایران؟

میگیم تاریخ رو تحریف کردن. کدوم تاریخ؟ اهمیتی داره؟ تخت جمشید٬ پاسارگاد٬ عالی قاپو٬ شهر سوخته و تعداد بی شمار نشونه از تاریخ که هیچ اهمیتی ندارن. وقتی خودمون نمیایم یک فریم فیلم درباره این گنجینه بسازیم از دیگران توقع مهربونی نداشته باشیم.

فکر می کنم اگه قرار به اعتراض باشه باید خشایار شاه اعتراض کنه. هرچند هر جا قرار به اعتراض باشه من یه پایه اشم. اعتراض به ۳۰۰ یا حتی اعتراض به مخالفان ۳۰۰.

نگهی بیانداز٬ نگهبانت شوم

مهری کن٬ مهربانت شوم

با من بیا٬ بیابانت می شوم.

آخ! یادم رفت

غر بزن٬ قربانت شوم.

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------

توبه: قبلا برام تعداد بازدیدها و نظرات مهم بود ولی دیگه نیست. هر وقت بتونم آپ می کنم. حتی چند تا پست در روز یا یک پست در ماه. همین.

دست من در دست تو است.

هست من در دست تو است.

پس هست من دست من است. هر کاری هم بخواهم می کنم. به تو هم هیچ ربطی نداره.

نکته: این پست برای رفع اتهام عاشقی زودتر از موعد مقرر و خارج از نوبت آپیده شد.

بد موقعی دارم اعلام نتایج می کنم. چون دارم از سر مجبوری می نویسم.

۱ نفر بود که طعم تلخ خیابان یخ زده رو چشیده بود. طفل معصوم. امیدوارم غم آخرتون باشه.

۱ نفر بود که طعم شیرین پیست اسکی رو چشیده. کامتون همواره شیرین. دوستان به جای ما.

۱ نفر هم بود که طعم گس پوست موز چشیده بود. بالاخره باید یه فرقی بین قدیمیا و جدیدیا باشه دیگه. اون وقتا می گفت هر کی خربزه میخوره پای لرزش هم میشینه. الان باید بگن هر کی موز میخوره باید یکی دیگه پاش بشکنه. اینجوریاس دیگه. نوبته موز خوری شما هم می رسه.

۲ نفر بودن که بهداشت از سر و کله شون می پاشید. نمی دونم اینا با صابون و شامپو ور رفتن که تو کفن یا ...؟

۲ نفر دیگه بودن که باید ازشون تشکر ویژه کرد. اینان برای پیشرفت بشریت دست به عملی بس خطیر که همان قورتیدن قورباغه باشه زدن. شما که دیگه تو زندگیتون مشکلی ندارین برای ما هم دعا کنین.

۵ نفر بودن که افتخاری بس عظیم نسیب شون شد و اون دستیابی به دماغ جنابعالی بود. این موفقیت رو به تمام جوانان افتخار آفرین این مرز و بوم تبریک و تسلیت عرض می کنم.

۸ نفر هم بودن که اگه تمام لیزیجات دنیا و حتی نا لیزیجات رو هم اینجا لیست می کردیم و گزینه دیگر رو هم می ذاشتیم باز هم حمایت بی دریغ خودشون رو از دیگر اعلام می کردن. کاشکی منم دیگر بودم.

اما این وسط شکر خدا هیچ کی نبود که لیزی خون رو تجربه کرده باشه. اون یک رای هم مربوط به خودم بود که می خواستم درجه صحت عملکرد دستگاه های اخذ رای رو بررسی کنم.

البته منظور من هم همون خون بود. خون واقعا چیز خطرناکیه. مخصوصا برای سرسره بازی. شدیدا توصیه می کنم پاتون رو رو خون کسی نذارین چون بد جوری کله پا میشین. جوری که دیگه هیچ کی نتونه از جا بلندتون کنه.

بازم خدا رو شکر میکنم که کسی اینجا پاشو رو خون کسی نذاشته بود.

چطوره حال همه؟

اولین بار دارم اینجوری می نویسم. شر و ور برای آپ کردن زیاد دارم اما نمیدونم چرا حسش نیست. الانم نمیدونم چی می خوام بنویسم و به کجا می رسه. شاید بد نباشه یه خورده الکی بحرفم. راستی اون نظر سنجی جهانی لیزترین چیز هم تموم شد. ۲۱ نفر رای دادن! آمار قابل قبولیه. نتایج هم هر وقت حسش بود می گم. شنیدم قالب وبلاگ سنگینه. درسته؟ اگه اینطوره بگین عوضش کنم. در مورد لینک ها هم اگه نظری دارین بگین. خوشحال میشم در هر موردی نظرتون رو بدونم.

یه سوال. خداییش کسی هست از این مزخرفات که این تو نوشته میشه سر در بیاره؟ جان من هست؟

امروز یه نفر به دو پا های زمینی اضافه شد. نمی دونم خوشحال باشم یا اینکه براش گریه کنم. بیچاره باید وسط چه گرگایی زندگی کنه. امیدوارم خوشبخت بشه.

غیر از این خبر بگم خوب دو تا خبر بد هم داشتم. یکی اینکه پرسپولیس باخت دیگه اینکه آرسنال هم با جوانانش به بزرگسالان چلسی به همراهی داور باخت. تو رو خدا خبرای بد ما رو می بینی؟

حالا همین. می گم که حس ندارم.

فعلا....